Ο καρκίνος στομάχου αποτελεί μια κακοήθη νόσο που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων προσβάλει άτομα άνω των 50 ετών. Ωστόσο υπάρχουν και περιπτώσεις που εμφανίζεται και σε μικρότερης ηλικίας άτομα. Σύμφωνα με τις στατιστικές μελέτες, το ποσοστό εμφάνισης της νόσου στους άνδρες είναι διπλάσιο από ότι στις γυναίκες.
Ο συγκεκριμένος τύπος καρκίνου, εκτός του ότι μπορεί να επεκταθεί τοπικά σε μεγάλο βαθμό, μπορεί να κάνει μετάσταση και σε άλλα όργανα του σώματος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, η διάγνωση της νόσου να γίνει έγκαιρα και προτού εξαπλωθεί, ώστε να προβούμε στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της.
Ποια είναι τα συμπτώματα στον καρκίνο στομάχου;
Στα πρώιμα στάδια της νόσου, ο καρκίνος στομάχου δεν δημιουργεί εμφανή συμπτώματα στον ασθενή. Αυτός είναι μάλιστα και ο λόγος που στο μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων, η διάγνωση γίνεται σε προχωρημένο στάδιο. Μερικά από τα συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν την συγκεκριμένη πάθηση είναι:
- Ανορεξία και ξαφνική απώλεια βάρους.
- Πόνοι στην περιοχή της κοιλιάς.
- Αίσθημα κορεσμού ακόμη και με μικρή ποσότητα τροφών.
- Δυσπεψία.
- Αναγούλες και εμετοί (ορισμένες φορές μπορεί να εντοπιστεί και αίμα).
- Αδυναμία και σωματική εξάντληση.
- Αίμα στα κόπρανα.
- Αποστροφή προς το κρέας.
Ένα αρκετά συχνό φαινόμενο, είναι οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν πόνους στο στομάχι και την κοιλιά, να προβαίνουν στην λήψη φαρμάκων χωρίς να συμβουλευτούν πρώτα τον ιατρό τους. Σίγουρα η πιθανότητα να καλείστε να αντιμετωπίσετε μια γαστρεντερίτιδα ή ένα έλκος είναι και η μεγαλύτερη. Ωστόσο οι επαναλαμβανόμενοι πόνοι μπορεί να οφείλονται σε άλλη αιτία, όπως ο καρκίνος στομάχου.
Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που θα πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν εξειδικευμένο ιατρό ο οποίος θα προβεί στην αναζήτηση της αιτίας των πόνων. Κάτι τέτοιο μπορεί να κερδίσει σημαντικό χρόνο στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου, ώστε να αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικότερο τρόπο.
Διάγνωση θεραπεία του καρκίνου στο στομάχι;
Στην υποψία καρκίνου στο στομάχι, η διάγνωση απαιτεί τόσο την κλινική εξέταση του ασθενούς όσο και την λήψη αιματολογικών εξετάσεων προς διαπίστωση αναιμίας. Επιπροσθέτως, η εξέταση κοπράνων θα δείξει εάν υπάρχει αίμα ενώ οι απεικονιστικές εξετάσεις (μαγνητική και αξονική τομογραφία) μπορεί να συμβάλουν στην καλύτερη διάγνωση.